De Evidence Based Trainer: Is dit een probleem?

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Evidence Based Trainer; een titel die lange tijd op vele instagram profielen pronkte om te beschrijven dat iemand echt een serieus goede trainer was. Alleen als zo vaak met populaire termen, is er een mismatch tussen wat de term daadwerkelijk inhoudt en wat de persoon in kwestie pretendeert.

Een Evidence Based Trainer is iemand die Evidence Based Practice toepast (EBP). Dat betekent dat hij zijn overwegingen rationaliseert door een combinatie van informatie uit het wetenschappelijke domein, ervaring en inzichten van de trainer zelf en die van experts uit het vakgebied én informatie en voorkeuren van de cliënt.

Deze drie informatiestromen moeten leiden tot een keuze overweging die dus beargumenteerd kan worden met een waarom.

Dit betekent ook dat alleen onderzoek of kennis tot je nemen, als passief proces, niet leidt tot een goede EBP. Je hebt ervaring met verschillende cliënten, in verschillende situaties, nodig om alle drie de informatiestromen goed te kunnen interpreteren om tot de beste keuze te komen. Dit betekent ook dat de beste keuze geen vast gegeven is, het is geen constante.

Een anekdote: ‘Fingerspitzengefühl’ 

In 2018 was ik in Nederland op een congres waar Mike Israetel (co-founder Renaissance Periodisation) een presentatie gaf over programmeren. Hij legde uit dat hij werkte met verschillende volume blokken om de progressie van zijn atleten te maximaliseren. Hij gebruikte minimale, maximale, medium en supramaximale (meer dan optimaal) blokken van volume. Dit om volume over een periode op te bouwen, gevolgd door een korte periode van rust (deload). Zijn gedachtegang was om hierdoor een aantal trainingswetten als het repeated bout effect te omzeilen en ruimte te laten voor evenementen en omstandigheden die niet te voorspellen waren als een slechte nacht, veel stress, snellere adaptatie dan voorspeld enzovoorts. 

Enfin, mijn punt is dat zo’n 45 min in de presentatie een trainer opstond, bijna woedend, die nu wel eens wilde horen welk onderzoek deze manier van periodiseren bevestigt. Want hoe durfde hij deze kennis te verkondigen op een congres, hij zei niet letterlijk ‘met Evidence Based Trainers’ maar ik had het idee dat hij dat wel bedoelde, terwijl hij daar geen direct wetenschappelijk bewijs voor had.

Het mooie is dat Mike Israetel gewerkt heeft met Olympische atleten, een zeer succesvol bedrijf heeft dat een verscheidenheid aan mensen en atleten begeleid in training en voeding, een gewild spreker is en al jaren schrijft over trainen mét daarbij wetenschappelijk onderzoek als fundament. Zijn presentatie was zo EBP als maar kan! Hij combineerde jarenlange ervaring met wetmatigheden die getoetst zijn door de wetenschap om tot een programmering te komen die flexibel genoeg was om te modificeren voor het individu. Het was een duidelijke en prachtige presentatie, dat geen programma voorkauwde, maar een idee over programmeren presenteerde dat helder was en zeer toepasbaar.

Het was dan ook niet heel moeilijk voor hem om binnen een paar zinnen duidelijk te maken dat zijn verhaal doorspekt was van wetenschap door het gebruik van trainingsprincipes. De trainer zakte weer in zijn stoel en keek chagrijnig om zich heen. Jammer, gemiste kans.

Het probleem van de Evidence Based Trainer

Dit is het probleem van ‘de’ Evidence Based Trainer die dogmatisch is geworden in plaats van de pragmatisch. Hij zit zo vast in het vergaren van kennis, zo vast in het schrijven van programma’s dat hij vergeet te praten met zijn cliënten of beter nog te luisteren! Hij schuift ervaring en praktische interpretatie weg als ‘bro’ en dus fout.

Ik weet 100% zeker dat dit niet het doel is geweest van mensen als Menno Henselmans, die deze stroming enorm populair hebben gemaakt. Zij zijn niet vergeten wat EBP is, ik kan het weten want hij heeft mij gecoacht.

Wat ik zie is een groep trainers die kennis hebben vergaard maar geen ervaring omdat ze denken niet genoeg te weten, ze kunnen niet alles verklaren wat ze doen en voelen zich daardoor niet goed genoeg om aan de slag te gaan. Dit terwijl ze zich op een aspect hebben ontwikkeld, dat zonder de andere twee nog niet krachtig is, nog niet voldoende vertrouwen geeft.

Dus luister de onderstaande podcast, om een beter inzicht te krijgen van de wetenschap. En geef wetenschap weer het respect, maar ook de plek die het verdient in ons werk als trainer en coach. Wetenschap is het beste wat we hebben om te toetsen wat wel of niet werkt, echter mogen we dit niet 1-op-1 vertalen naar de praktijk.

De podcast begint ook met die stelling: “Wetenschappelijk onderzoek levert nieuwe kennis die we direct kunnen vertalen naar de praktijk”

Alle 3 de wetenschappers antwoorden met ‘Nee, dat kunnen we niet’.

In de podcast wordt duidelijk hoe het systeem van wetenschappelijk onderzoek in elkaar zit. Ze zijn heel open en eerlijk over de voor- en nadelen van hun bijdrage en de limitaties die er zijn. Meer trainers zouden moeten luisteren naar deze podcast, vooral die ene jongen van toen bij die presentatie van Mike.

Ik hoop dat je gaat luisteren. Het zou je enorm helpen om mensen nog beter te kunnen helpen. Het zou je vak ook leuker maken, speelser en uitdagender.

Fijne groet,

Wouter Middelbos

onze opleiding

Is de MILO Personal Trainer opleiding iets voor jou? Bekijk dan onze pagina over de opleiding en schrijf je in.

Artikelen
Wouter Middelbos

Moet je spierpijn behandelen?

Spierpijn is een veelvoorkomend bijgevolg van onbekende trainingsprikkels. Spierpijn kan leiden tot een verlies aan kracht, ROM en veranderingen in de aansturing van spiervezels. Sommige therapieën voor het behandelen van spierpijn zijn effectief, hoewel het merendeel dat niet is. In dit artikel lees je alles over deze behandelingen en hun bewezen voor- en nadelen.

LEES MEER »

contact ons

Op werkdagen doen wij ons best om binnen 24 uur op jouw mail te reageren.

Blijf leren met de kennis = kracht mail

Vul je gegevens in en ontvang maandelijks de Kennis = Kracht Mail van MILO Performance and Education.