Hoe onderscheid je jezelf als personal trainer? Wouter Middelbos deelt zijn visie op positionering, effectuation en het bouwen van een duurzame carrière.
Wouter Middelbos
De fitness industrie groeit. Het aantal (/opleidingen/personal-trainer) groeit mee. En daarmee ook het aantal trainers dat na een jaar zegt: "Dit is toch niet wat ik ervan had verwacht." Niet omdat het vak tegenvalt, maar omdat ze nooit echt hebben nagedacht over waar ze staan in die industrie.
In dit artikel deel ik mijn kijk op positionering. Niet vanuit een marketingboek, maar vanuit tien jaar ervaring in het opleiden van trainers die het daadwerkelijk redden.
Stel je de fitness industrie voor als een landschap. Aan de ene kant heb je de grote sportschoolketens met hun vaste abonnementen. Aan de andere kant kleine boutique studio's die zich richten op een specifieke doelgroep. Daartussenin zit alles: online coaching, groepstraining, revalidatie, performance, corporate wellness.
De meeste startende trainers denken niet na over waar ze in dat landschap willen staan. Ze halen hun diploma en hopen dat clienten vanzelf komen. Maar de trainers die het echt maken, die hebben een antwoord op de vraag: "Waarom zou iemand naar jou komen in plaats van naar de honderden anderen?"
In de wetenschap bestaat een concept dat "effectuation" heet. Het is ontwikkeld door Saras Sarasvathy, een onderzoeker die bestudeerde hoe succesvolle ondernemers denken. Het verschil met de traditionele aanpak? In plaats van een doel te stellen en dan te bedenken wat je nodig hebt, begin je met drie vragen:
Wie ben ik? Wat is jouw achtergrond, jouw verhaal, jouw unieke combinatie van ervaring?
Wat weet ik? Welke kennis heb je al? Wat fascineert je? Waar gaat je nieuwsgierigheid naartoe?
Wie ken ik? Welke mensen in je netwerk kunnen deuren openen die je zelf niet kunt openen?
Dit klinkt simpel, maar het verandert alles. In plaats van te denken "ik wil een succesvol personal trainer worden" (wat niets zegt), denk je: "Ik ben een oud-topsporter met kennis van periodisering en een netwerk in de atletiekwereld. Wat kan ik daarmee?"
Die verschuiving van "wat wil ik bereiken?" naar "wat kan ik nu al waarmaken?" is het verschil tussen een trainer die wacht op het perfecte moment en een die vandaag begint.
Er is nog een wetenschappelijk model dat direct toepasbaar is op jouw carriere als trainer: de zelfdeterminatietheorie van Deci en Ryan. De kern is simpel. Mensen hebben drie basisbehoeften om gemotiveerd en voldaan te zijn:
Autonomie. Het gevoel dat je zelf keuzes maakt. Dat je je eigen pad bepaalt. Als trainer betekent dit: kies niet een baan omdat het makkelijk is, maar omdat het past bij wie je bent.
Competentie. Het gevoel dat je ergens goed in bent en steeds beter wordt. Dit is precies waarom een goede opleiding zo belangrijk is. Niet voor het papiertje, maar voor het gevoel dat je weet wat je doet als er een client voor je staat.
Verbondenheid. Het gevoel dat je ergens bij hoort. Dat je collega's hebt die je scherp houden. Een community die je uitdaagt. Dit is een van de meest onderschatte factoren in het succes van een trainer.
Trainers die alle drie deze behoeften vervullen, blijven. Trainers bij wie een van de drie ontbreekt, haken af. Het is zo simpel en zo complex tegelijk.
Ik hoor het vaak: "Ik moet mezelf beter positioneren." Gevolgd door een nieuw Instagram-thema, een nieuwe bio, een nieuwe reeks Canva-posts. Maar positionering gaat niet over hoe je eruitziet online. Het gaat over wie je bent als trainer en hoe je dat vertaalt naar de mensen die je het beste kunt helpen.
Vraag jezelf af:
Met welk type client haal ik de beste resultaten? Niet "met wie wil ik werken", maar "bij wie maak ik daadwerkelijk het verschil?"
Welke setting past bij mij? Ben je op je best in een grote sportschool met veel energie, of in een rustige studio waar je een-op-een werkt?
Wat maakt mijn aanpak anders? Niet beter, anders. Misschien is het je achtergrond in fysiotherapie. Misschien is het je eigen ervaring met blessures. Misschien is het simpelweg dat je heel goed kunt luisteren.
Positionering is het eerlijke antwoord op deze vragen. Niet het antwoord dat je denkt dat de markt wil horen.
Ik ben personal trainer geworden toen ik 16 was. Niet omdat ik een groot plan had, maar omdat ik gefascineerd was door hoe het menselijk lichaam werkt. Die fascinatie is er nog steeds. Maar ergens onderweg werd het meer dan een fascinatie. Het werd een vak.
Dat verschil is belangrijk. Een passie is iets wat je energie geeft. Een vak is iets waar je verantwoordelijkheid voor neemt. Waar je in investeert. Waar je jezelf in blijft ontwikkelen, ook als het moeilijk wordt.
De trainers die ik in de afgelopen jaren heb opgeleid en die het echt goed doen, hebben allemaal dat kantelpunt gehad. Het moment waarop ze besloten: dit is niet iets wat ik erbij doe. Dit is wat ik doe.
Als jij dat punt hebt bereikt, of er dichtbij bent, dan is de vraag niet of je het kunt. De vraag is hoe je het gaat doen. En dat begint met eerlijk kijken naar wie je bent, wat je weet en wie je kent.
Niet zomaar een diploma, maar een bewijs van échte expertise.
Dit artikel hoort bij deze gidsen
Overweeg jij een carrièreswitch naar de fitness — of ben je al bezig en zoek je inspiratie? Kom naar de Personal Trainer Career Day.
In de gym stuur je op training, daarbuiten op gedrag. Waarom de coaches die het verschil maken beide vakken beheersen, en waar je begint.
Personal trainer worden via thuisstudie? Wat je thuis prima leert, waar het stopt, en waarom je het vak pas echt leert op de vloer.
