Waarom een examen? Een interne strijd.

Topic Progress:

In de begindagen van MILO hadden we geen examens. Als opleider geloofde ik (Wouter) niet in de kracht van een examen. Ik vond ze omslachtig, tijdrovend en het voelde als een trucje die je jezelf kon aanleren zonder dat je echt getoetst werd op je vakbekwaamheid. 

Ik herinner mij van mijn eigen schooltijd, waarin ik geen voorbeeld student was, dat ik op het laatste moment de stof tot mij nam. Hard blokken als de examens eraan kwamen en daarmee heb ik succesvol alle examens kunnen afronden, ook al had ik soms een tweede poging nodig. Maar als je eenmaal ‘doorhad’ wat er nodig was om een goed cijfer te halen dan was de tweede poging altijd een stuk makkelijker. De focus lag extern; op presteren en het ‘halen’.

Ik ging pas echt leren toen ik ging ondernemen. Toen wat ik leerde echt van waarde werd omdat ik met die kennis waarde kon leveren aan anderen. Die waarde bepaalde mijn succes als ondernemer. Het gaf mij een gevoel van voldoening, het bracht mij op mooie plekken en in contact met interessante mensen.

Belangrijk voor mij was dat ik direct feedback kreeg van de persoon of organisatie die er toe deed, namelijk mijn klanten. Het was echt! Die feedbackloop van nieuwe kennis tot je nemen uit interesse, met die kennis waarde creëren en die aanbieden, zorgt ervoor dat wordt getoetst of datgene wat je aanbiedt van waarde is voor iemand anders. Die waarde die je creëert zorgt ervoor dat er een ‘beroep’ ontstaat. Die waarde gaat ervoor zorgen dat jij wel of niet slaagt als (personal) trainer. Want zonder waarde geen inkomsten.

Dit is hard en ik begrijp dat een examen dit ook moet nabootsen, want als jij geen waarde op tafel legt in de vorm van kennis haal jij je examen niet. Maar in mijn optiek kun je die twee niet vergelijken. Want jouw vertrekpunt is anders dan die van je medestudent, dat roept andere vragen op en brengt je bij andere uitdagingen.

Kortom, ik wilde er niet aan en we wilde alle tijd die we hadden gebruiken om te leren, dieper in te gaan op de materie, echter gebeurde er al snel iets waardoor we zijn overgestapt op examens.

Interne of externe motivatie

Je verwacht dit niet, maar onze studenten gingen vragen om examens. Ze wilden een moment waarop werd getoetst wat ze wisten en belangrijker nog ze wilden erkenning voor wat ze hadden geleerd.

Dit opende mijn ogen, want dit wakkerde in mij het gevoel aan dat ik het vroeger wel een belangrijk moment vond. De opluchting en vreugde als je een goed cijfer had gehaald. De extra inspanning in voorbereiding naar een toetsmoment. Natuurlijk leerde ik daar ook van.

De eerste examens en de aanloop naar dat examen gaf extra energie in de groep. Er was meer focus door de spanning van het komende examen. We zagen mensen dichtklappen onder die druk en studenten die erdoor excelleerden. Mensen gingen ook naar elkaar kijken. Wie is er beter? Wie gaat het wel halen en wie niet?

De voorwaarden die we opstelden voor het halen van de examens zorgden ook voor stress. Ligt de lat misschien te hoog of te laag? Als bijna iedereen slaagt, wat zegt dat dan over mij of de opleiding? De focus ging van de voortgang in je eigen ontwikkeling naar het niveau van jezelf in vergelijking met anderen.

Daar kwam bij dat, toen we ons aanmelden voor de EREPS registratie, we onze procedures moesten aanpassen zodat we bewijs konden leveren dat iedere student na de cursus aan een vast profiel voldoet.

Zie je wat hier gebeurt? De focus verschuift van een interne drive tot leren: ‘Welke kennis heb ik nodig om te groeien als trainer?’, naar een externe prikkel: ‘Wat moet ik doen om het examen te halen?’.

Een andere bevinding was dat voor sommige studenten, de examens een doel werden. Eindelijk hadden ze een reden om zoveel moeite te doen. Dit is een interessante bevinding. Een blinde vlek voor mij, omdat ik dit zelf nooit zo heb gevoeld. Ik wilde altijd mijn eigen pad bewandelen en mijn interesses lagen vaker níet dan wel in lijn met het ‘competentieprofiel’ van mijn school. Dat ik moeite had met autoriteit is inmiddels ook wel duidelijk geworden denk ik.

Ik ging mij afvragen of het zo erg was dat onze studenten meer gemotiveerd waren door het examen of de toetsing. Meer motivatie is toch beter?

Wat is motivatie?

‘Motivatie is de bereidheid tot het verrichten van bepaald gedrag.’

Hier zit hem voor mij de crux. We hebben het gehad over je rol als trainer. Hoe meer succesvolle trainers ik spreek, des te duidelijker wordt het feit dat, ondanks hun verschillende doelen, ze bereid zijn om te blijven investeren in hun ontwikkeling.

Mijn grootste angst is dat iemand stopt met leren na een examen, omdat het examen zelf het doel is.

Motivatie kan heel tijdelijk zijn. Je bent gemotiveerd om minder te eten omdat je wil afvallen voor een bepaald fysiek doel. Je bent bereid geld opzij te zetten om te sparen voor een auto.

Maar motivatie kan langdurig zorgen voor drive. Jullie zijn mijn motivatie om meer te leren over mijn vak, zodat ik de kennis daarvan beter door kan geven aan jullie. Mijn cliënten zijn mijn motivatie omdat hun succes mij ontzettend veel vreugde en voldoening geeft. En mijn eigen passie voor bewegen, leren en zelfontwikkeling zijn belangrijke pilaren in mijn leven. Ik weet dat dit mijn drive is, mijn vuur om op zoek te gaan naar nieuwe kennis. Om nieuwsgierig te blijven.

Wat ik wil dat je doet, voor je begint aan de voorbereiding van je examen, is jezelf afvragen waarom je zo graag meer wil leren over dit onderwerp. Wat is je motivatie? Neem echt de tijd om daarover na te denken.

Je bent nu halverwege de opleiding. Je hebt al ontzettend veel nieuwe kennis tot je genomen en veel toepasbare kennis toegevoegd aan je arsenaal als trainer. Echter ben je er nog lang niet, zelfs na deze opleiding valt er nog ontzettend veel te leren en te ontdekken. Ik zou, als opleider, ontzettend trots zijn als het ons gelukt is om het volgende voor elkaar te krijgen:

  • Jou het vertrouwen te geven dat jij als trainer iedere cliënt een stap verder kan helpen door het helder krijgen van de belemmerende beweeg- en leefstijlpatronen.
  • Jou het vertrouwen te hebben gegeven om toe te geven als je het niet weet.En..
  • De kennis en motivatie om als je het niet weet gericht om hulp te vragen en nieuwsgierig te zijn naar het antwoord! 

Growth mindset vs fixed mindset 

De wetenschap heeft hier ook wat over te zeggen. Onderzoek naar talentontwikkeling heeft een verschil in mindset ontdekt. Gedrag dat kan voorspellen in hoeverre iemand zijn volledige potentieel kan benutten, hoe snel en hoeveel iemand kan leren, kortom in hoeverre jij je talenten kan ontwikkelen.

Een gefixeerde mindset gaat uit van gegeven talenten als een geboorterecht. Je bent slim of dom, je bent ergens goed in of niet. Je ziet hier een groep mensen die erg gefocust is op het bewijzen en laten zien van die talenten. Certificaten, diploma’s en prijzen zijn erg belangrijk omdat ze bewijs leveren voor het talent van deze groep. Echter is voor deze groep het omgekeerde ook waar. Geen prijzen winnen, geen diploma’s ontvangen, kortom falen, bewijst het tegendeel!

Onderzoek heeft uitgewezen dat een gefixeerde mindset zorgt voor blokkades. Want om jezelf te ontwikkelen moet je inzien dat je iets nog niet kan, dat toegeven, op zoek gaan naar kansen om nieuwe kennis op te doen en vervolgens oefenen, oefenen en oefenen. Voor iemand met een gefixeerde mindset zit in dat hele proces heel veel falen. 

Onderzoekers hebben nog een andere mindset ontdekt: de groei mindset. Deze groep mensen gelooft dat talenten moeten worden aangeboord. Dat je nieuwe vaardigheden ontwikkelt door te leren. Ze geloven in de flexibiliteit van het brein en hebben niet zo’n gefixeerde gedachte over talent. Dit zorgt ervoor dat hun kijk op falen niet zo negatief is, maar een kans op leren en ruimte om nog eens te proberen. Hele interessante materie en ontzettend belangrijk voor je eigen leerproces. Want het mooie is dat je jezelf een groeimentaliteit kan aanleren!

Dus doe mij, en vooral jezelf, een plezier en ga op zoek naar je langdurige motivatie. Neem de tijd om te beseffen dat dit examen je helpt in je ontwikkeling, maar niet het eindstation is. Dat ligt dieper, dat gaat over waarde toevoegen voor anderen, plezier en uitdaging vinden in je eigen ontwikkeling als trainer. En train jezelf op de groeimentaliteit. Zie feedback, een misstap, het niet weten, een moeilijke uitdaging en momenten waarop het nog niet lukt als leermomenten. Je zit er middenin, je bent aan het groeien!

Dat was mijn kleine ‘rant’.

Door naar de examens!

Module voortgang

Deze module

Earned Course Points:

contact ons

Op werkdagen doen wij ons best om binnen 24 uur op jouw mail te reageren.

Blijf leren met de kennis = kracht mail

Vul je gegevens in en ontvang maandelijks de Kennis = Kracht Mail van MILO Performance and Education.